| ارزیابی کارآمدی روشهای آموزش در انتقال مفاهیم تاریخی: پژوهشی تطبیقی بین ایران و سایر نظامهای آموزشی |
| کد مقاله : 1025-6THAHCONF |
| نویسندگان |
|
احسان مرادی کشکولی *1، فرشاد عامری فر2، کورش فاتح نژاد3 1دانشجوی کارشناسی دانشگاه فرهنگیان شیراز 2استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران 3دکترای مدیریت آموزشی مدرس دانشگاه فرهنگیان شیراز |
| چکیده مقاله |
| هدف این پژوهش بررسی تأثیر روشهای آموزشی بر درک مفاهیم تاریخی در دوره ابتدایی، با تمرکز بر مقایسه ایران با چند کشور منتخب و استخراج راهکارهای قابل انتقال برای بهبود آموزش تاریخ در ایران است. پژوهش با روش مرور نظاممند انجام شده و از پایگاههای اطلاعاتی معتبر برای گردآوری مطالعات مرتبط بهره گرفته شده است. معیارهای ورود شامل مطالعات علمی درباره آموزش تاریخ ابتدایی، نظریههای سازندهگرایی و یادگیری اکتشافی، و روشهای تدریس فعال بودهاند.یافتهها نشان میدهد که آموزش تاریخ در ایران با چالشهای متعددی مواجه است؛ از جمله تمرکز بیش از حد بر حفظ اطلاعات، نبود منابع آموزشی متنوع، و استفاده غالب از روشهای سنتی مانند سخنرانی. این رویکرد موجب کاهش علاقهمندی دانشآموزان، ضعف در تفکر تحلیلی، و ناتوانی در درک عمیق مفاهیم تاریخی شده است. در مقابل، کشورهای منتخب از شیوههای متنوعی بهره میبرند که شامل آموزش پژوهشمحور، استفاده از فناوریهای نوین، طراحی فعالیتهای مشارکتی، و توجه به تاریخ بومی و منطقهای است. این روشها موجب افزایش مشارکت دانشآموزان، تقویت تفکر انتقادی، و ارتقای درک تحلیلی آنان از گذشته شدهاند. همچنین، ارزشیابی در این کشورها بر اساس پروژههای تحقیقاتی، انشاهای تحلیلی و فعالیتهای گروهی انجام میشود که خود به یادگیری عمیقتر کمک میکند.نتیجهگیری پژوهش نشان میدهد که بازنگری در شیوههای تدریس تاریخ در ایران، با الهام از تجارب موفق جهانی، میتواند زمینهساز تحول در آموزش این درس شود. بهرهگیری از نظریههای سازندهگرایی، طراحی محیطهای یادگیری پویا، و حمایت حرفهای از آموزگاران، از جمله راهکارهای کلیدی برای ارتقای کیفیت آموزش تاریخ در مدارس ابتدایی ایران است. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش تاریخ، یادگیری فعال، سازندهگرایی، مرور نظاممند، روشهای تدریس |
| وضعیت: پذیرفته شده |