تحلیل نقش آموزش تاریخ در بازتولید هویت ملی با تآکید بر مولفه های محلی
کد مقاله : 1028-6THAHCONF (R1)
نویسندگان
ثریا عباسی قیداری *1، زلیخا امینی2
1استادیار گروه آموزش تاریخ ،دانشگاه فرهنگیان ، ایران ، تهران، صندوق پستی 14665-889 Assistant Professor, Department of History Education, Farhangian University, Tehran, Iran, P.O. Box
2استادیار گروه تاریخ دانشگاه سیدجمال الدین اسدآبادی
چکیده مقاله
هویت ملی از بنیادی‌ترین مؤلفه‌های شکل‌دهنده شخصیت اجتماعی و فرهنگی انسان در جوامع مختلف است. در ایران، با توجه به تنوع قومی، زبانی و فرهنگی، هویت ملی جایگاهی ویژه دارد. یکی از ابزارهای مهم برای شکل‌دهی و تقویت این هویت، آموزش تاریخ در نظام آموزشی است. آموزش تاریخ نه‌تنها انتقال‌دهنده دانش گذشته، بلکه بازتولیدکننده حافظه جمعی و ارزش‌های فرهنگی است و می‌تواند در کنار احترام به تنوع محلی، موجب تقویت انسجام ملی شود. با این حال، بررسی‌ها نشان می‌دهد نظام آموزشی ایران بیشتر بر روایت واحد و ملی تأکید دارد و به تاریخ محلی و منطقه‌ای کمتر توجه می‌کند؛ امری که گاه باعث نادیده‌گرفتن تجربه‌های بومی و کاهش احساس تعلق دانش‌آموزان به محتوای درسی می‌شود. این پژوهش با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، به بررسی مفاهیم هویت ملی و محلی، نقش آموزش تاریخ در شکل‌گیری این هویت‌ها و وضعیت آموزش تاریخ در ایران می‌پردازد و در پایان، بر ضرورت ایجاد توازن میان سطوح مختلف هویت تأکید دارد.
کلیدواژه ها
هویت، هویت ملی، آموزش تاریخ، ایران
وضعیت: پذیرفته شده