تحلیل ساختار هویت سیاسی در امپراتوری هخامنشی: مطالعه‌ی تطبیقی مؤلفه‌های هویت ملی مدرن
کد مقاله : 1051-6THAHCONF (R1)
نویسندگان
علی عزیزیان *1، پرنیان رضائی2
1استادیار تاریخ گروه آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان لرستان
2دانشجوی کارشناسی آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان لرستان، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف واکاوی امکان شکل‌گیری هویت ملی در عصر هخامنشی و با تأکید بر ابعاد قومی، زبانی و مذهبی این دوره انجام شده است. مسئله‌ی اصلی تحقیق آن است که آیا در چارچوب ساختار سیاسی و اجتماعی امپراتوری هخامنشی می‌توان نشانه‌هایی از تکوین هویت ملی به معنای مدرن آن مشاهده کرد یا خیر. یافته‌های تاریخی حاصل از روش پژوهش کتابخانه‌ای با روش توصیفی- تحلیلی نشان می‌دهد که با وجود تلاش‌های گسترده‌ی پادشاهان هخامنشی در راستای ایجاد نظم سیاسی، اداری و یکپارچگی قلمرو، مؤلفه‌های بنیادی هویت ملی مدرن ـ از جمله زبان و فرهنگ مشترک، احساس تعلق و وفاداری به یک ملت واحد ـ در این دوره به‌طور کامل شکل نگرفته است. نظام حکمرانی هخامنشی بیشتر بر پایه‌ی تساهل مذهبی و فرهنگی، حفظ تنوع زبانی و قومی، و تمرکز قدرت در دست قوم پارس استوار بود؛ امری که بازتاب‌دهنده‌ی الگوی حکومت یک امپراتوری چندقومیتی است، نه سازوکار ملت‌سازی. ازاین‌رو، انسجام سیاسی در این دوره بیش از آنکه بر مبنای هویت ملی استوار باشد، بر وفاداری به شخص پادشاه و کارآمدی نظم اداری اتکا داشت.
کلیدواژه ها
: هویت ملی، عصر هخامنشی، تنوع فرهنگی، تساهل دینی، امپراتوری چندقومیتی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر