تعلیم و تربیت در دیدگاه آئین‌های مانی و مزدک
کد مقاله : 1092-6THAHCONF
نویسندگان
دانشگاه فرهنگیان استان بوشهر *
استان بوشهر - بندر بوشهر - جهارراه دادگستری - خیابان جهاد - دانشگاه فرهنگیان کدپستی 7515658585
چکیده مقاله
تعلیم و تربیت در اندیشه ایرانیان دارای جایگاهی بنیادین بوده و در شکل‌گیری مفاهیم اخلاقی، هویتی و معنا بخشی به زندگی آنان نقش مهمی داشته است. در ایران باستان، در کنار دین زرتشتی دو آیین مانوی و مزدکی از مهم‌ترین جریان‌های فکری و دینی دوره ساسانیان به ‌شمار می‌آیند که هر کدام از این آئین‌ها دیدگاه خاصی برای تعلیم و تربیت انسان‌ها ارائه کرده‌اند. آیین مانوی با جهان‌بینی دوگانه‌انگارانه خود، تربیت را راه رهایی روح از ظلمت مادی و نیل به نور می‌دانست؛ در حالی‌که آیین مزدکی با تأکید بر عدالت اجتماعی، تعاون و برابری، تعلیم و تربیت را ابزاری برای اصلاح جامعه و زدودن رذایل اخلاقی می‌دید. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از متون تاریخی و دینی می‌باشد که برای تجزیه و تحلیل از روش تحلیل محتوا از استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که هرچند خاستگاه فکری مانی و مزدک متفاوت است، اما هر دو بر تزکیه انسان و رهایی او از بند حرص و ظلمت تأکید دارند. مانی، تربیت را امری درونی و معنوی می‌دانست در حالی‌که مزدک بر جنبه‌های اجتماعی و بیرونی آن تأکید داشت.
کلیدواژه ها
ایران باستان، آئین مانی، آئین مزدک، تعلیم و تربیت، اخلاق
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر