نقش جغرافیای تاریخی به عنوان شاخه میان رشته ای در آموزش تاریخ
کد مقاله : 1121-6THAHCONF
نویسندگان
عباس امیری *1، سید علی محمد مختاری2، علی اصغر ملایی سادیانی1، علی خوشابی1
1دانشجو معلم
2استاد دانشگاه
چکیده مقاله
هدف این مقاله، بررسی نقش و جایگاه جغرافیای تاریخی به عنوان یک رویکرد میان‌رشته‌ای در ارتقای کیفیت آموزش تاریخ است. تاریخ، بدون درنظرگرفتن بستر جغرافیایی آن، به روایتی انتزاعی و فاقد عمق تحلیلی تبدیل می‌شود. این پژوهش با روشی توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه‌ای، به تبیین این مسئله می‌پردازد که آمیختن مفاهیم تاریخی با جغرافیای تاریخی چگونه می‌تواند در درک علّی-مکانی رویدادها، تقویت حس مکان و تجسم فضای تاریخی، و عینی‌سازی وقایع گذشته برای فراگیران مؤثر باشد. یافته‌ها نشان می‌دهد که جغرافیای تاریخی با ارائه نقشه‌ها، بازسازی (چشم‌اندازهای) تاریخی و تحلیل تعامل انسان و محیط در بستر زمان، به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا تاریخ را نه به عنوان مجموعه‌ای از حوادث منفعل، بلکه به عنوان پدیده‌ای پویا و متأثر از عوامل مکانی درک کنند. این رویکرد علاوه بر تقویت مهارت‌های تفکر انتقادی و تحلیل فضایی، با ایجاد درکی ملموس‌تر از گذشته، به علاقه‌مندی بیشتر دانش‌آموزان به درس تاریخ منجر می‌شود. در نتیجه، به کارگیری جغرافیای تاریخی در برنامه‌ریزی درسی و روش‌های تدریس تاریخ، یک ضرورت انکارناپذیر برای نظام‌های آموزشی کارآمد محسوب می‌شود.
کلیدواژه ها
تاریخ ، جغرافیا ، جغرافیا تاریخی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر