| واکاوی اثربخشی آموزش تاریخ با روش منبع محور در ارتقای درک مفهومی از تاریخ (مطالعه محوری کتاب ترجمه تاریخ یمینی) |
| کد مقاله : 1128-6THAHCONF |
| نویسندگان |
|
کوروش فتحی * استادیار گروه علوم انسانی دانشگاه فرهنگیان البرز، پردیس حکیم فردوسی |
| چکیده مقاله |
| در عصر حاضر بر روش های فعال تدریس مبتنی بر نظریات شناختی و ساخت گرایانه تأکید می شود که فرض اصلی بر این است که هرچه میزان مشارکت دانش آموزان در آموزش افزایش یابد، یادگیری بیشتری صورت می گیرد، در این راستا، معلم نقش بسیار مهم و اساسی را برعهده دارد، معلم تاریخ برای تدریس اثر بخش و توفیق در رسیدن به اهداف آموزشی به ابزارها و روشهای مختلف نیاز دارد. یکی از مهمترین ابزارهای معلم تاریخ در آموزش، منابع تاریخی است. روش تدریس منبع محور به معلم کمک می کند تا درک بهتری از تاریخ در فراگیران به وجود آورد. کتاب تاریخ یمینی یکی از کهنترین متون تاریخی به ویژه در مورد تاریخ وزرا، احوال دولت سامانی، دوران ابتدایی غزنویان و دیگر حکومتهای معاصر آن است. در این پژوهش تلاش شده است که با روش تاریخی و مطالعه مروری و با هدف تبیین جایگاه کتاب تاریخ یمینی در میان منابع تاریخی ایران، و همچنین اهمیت آن در تدریس منبع محور آن را مورد بررسی و موشکافی قرار داده و این سئوالمطرح می شود که روش منبع محور را چگونه میتوان در آموزش تاریخ بکار بست؟ و چگونه می توان با این روش تدریس اثربخشی داشت؟ نتایج این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی و به شیوه کیفی صورت گرفته نشان میدهد که در تدریس تاریخ به ویژه در دوره متوسطه میتوان با روش منبع محور که موجب افزایش درک و سواد تاریخی فراگیران می شود، تدریس اثربخشی داشت. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش تاریخ، تدریس، منابع تاریخی، تاریخ یمینی، روش منبع محور |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |