| بررسی نقش روشهای فعال تدریس مبتنی بر نظریه ساختن گرایی درتحول آموزش تاریخ |
| کد مقاله : 1191-6THAHCONF |
| نویسندگان |
|
فرشته لطیف پور *1، مریم دریکوندی2 1کارمند 2دانشجوی کارشناسی |
| چکیده مقاله |
| دریس فعال بهعنوان رویکردی نوین در آموزش، بر مشارکت، خلاقیت و تعامل دانشآموزان در فرآیند یادگیری تأکید دارد. برخلاف شیوههای سنتی که بر انتقال یکسویه اطلاعات متمرکز بودند، تدریس فعال تلاش میکند تاریخ را به تجربهای زنده و معنادار تبدیل کند و دانشآموزان را از حالت منفعل به پژوهشگرانی پرسشگر و تحلیلگر بدل سازد. هدف اصلی این تحقیق بررسی و معرفی مجموعهای از روشهای فعال و کارآمد در تدریس تاریخ است؛ روشهایی که میتوانند جایگزین رویکردهای سنتی شوند و کیفیت یادگیری را ارتقا دهند. در این پژوهش تلاش شده است تا با تمرکز بر مبانی نظری ساختنگرایی، نشان داده شود که چگونه میتوان از این چارچوب برای طراحی و اجرای شیوههای فعال بهره گرفت و تاریخ را به عرصهای برای تمرین مهارتهای فکری و اجتماعی تبدیل کرد. روش تحقیق بهکاررفته در این مقاله، کتابخانهای است و دادهها از طریق مطالعه منابع معتبر شامل کتابها، مقالات و مجلات علمی گردآوری شدهاند. در این مسیر، مجموعهای از روشهای فعال تدریس تاریخ بهصورت منظم معرفی شده و برای هر یک از این روشها در جدول ارائه شده، مثالی کاربردی تنظیم شده است تا قابلیت اجرایی آنها در کلاس درس روشن شود. نتایج تحقیق نشان میدهد که استفاده از این شیوهها نه تنها موجب افزایش علاقهمندی دانشآموزان به درس تاریخ میشود، بلکه توانایی آنان را در تحلیل انتقادی، درک چندلایهای گذشته و ارتباط آن با حال تقویت میکند. مقاله حاضر علاوه بر ارزش نظری، جنبهای کاربردی دارد و میتواند بهعنوان منبعی سودمند برای معلمان و پژوهشگران حوزه آموزش تاریخ مورد استفاده قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش تاریخ، ساختن گرایی، تدریس , روشهای فعال. |
| وضعیت: پذیرفته شده |