| بازنمایی قابلیتهای هنر هخامنشی به مثابه راهکاری میانرشتهای در تعمیق آموزش تاریخ |
| کد مقاله : 1192-6THAHCONF |
| نویسندگان |
|
علی عزیزیان *1، بهار محمودآبادی2 1استادیار تاریخ گروه آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان لرستان 2دانشجوی کارشناسی آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان لرستان، ایران |
| چکیده مقاله |
| بررسی مؤلفههای تمدنی در کتب درسی و فرآیندهای یاددهی-یادگیری، ضرورت بهرهگیری از منابع غنی میراث فرهنگی برای تحقق اهداف آموزشی را گوشزد میکند. در این راستا، هنر هخامنشی، بهمثابه یکی از برجستهترین میراثهای بصری تمدن ایرانی، ظرفیت بالایی برای غنیسازی آموزش تاریخ ایران باستان دارد. این هنر، که بازتابدهندهی ساختار سیاسی-اجتماعی یک امپراتوری جهانی و همزمان نماد همزیستی فرهنگی است، فراتر از کارکرد صرفاً زیباییشناختی، حامل دادههای تاریخی مستند است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کاربستهای آموزشی هنر هخامنشی در کلاس درس تاریخ و ارتقای سواد بصری دانشآموزان، با رویکرد توصیفی-تحلیلی سامان یافته است. در این چارچوب، عناصر کلیدی هنر هخامنشی (شامل عناصر معماری پاسارگاد و تخت جمشید، نقوش نمادین و اسلوبهای هنری) بهعنوان مادهی درسی در نظر گرفته شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که ادغام این مؤلفههای بصری در تدریس، بهطور معناداری موجب افزایش سطح تعامل، تقویت مهارتهای استنتاج تاریخی، و درک عمیقتر مفاهیمی نظیر «حکمرانی متکثر» و «وحدت فرهنگی» میشود. این رویکرد میانرشتهای، انفعال دانشآموزان را به مشارکت فعال تبدیل کرده و زمینهی درک پدیدههای تاریخی را از حالت انتزاعی به سطح عینی و ملموس سوق میدهد.لذا، پیشنهاد میشود طراحی برنامههای درسی تاریخ با تأکید بر تحلیل نقشبرجستهها و بناهای هخامنشی بهعنوان منابع دست اول، در دستور کار قرار گیرد تا آموزش تاریخ از رویکرد صرفاً متنی فاصله گرفته و به سمت الگویی چندوجهی و کاربردی حرکت کند. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش تاریخ، هنر هخامنشی، سواد بصری، تعمیق یادگیری، میراث فرهنگی |
| وضعیت: پذیرفته شده |