| رویکرد یادگیری معکوس در آموزش تاریخ. |
| کد مقاله : 1201-6THAHCONF |
| نویسندگان |
|
زهرابیگم علی بیگی * گروه آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی
14665-889 تهران، - ایران |
| چکیده مقاله |
| یادگیری معکوس یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که در سالهای اخیر مورد توجه متخصصان و دستاندرکاران تعلیم و تربیت قرار گرفته است. منفعل بودن دانشآموزان در روش سنتیِ تدریس تاریخ، لزوم توجه به جایگاه این رویکرد را پررنگ نموده است. بهکارگیری یادگیری معکوس، با توجه به مهارت معلمان، محتوای آموزشی و امکانات مدرسه، فرایند گذار از آموزش معلم محور به دانشآموزمحور را تسهیل کرده و به افزایش مشارکت، تنوع بخشی و تعمیق یادگیری میانجامد. این پژوهش، با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانهای و تجارب زیسته نویسنده، به مفهومسازی یادگیری معکوس در آموزش تاریخ پرداخته، ابزارها و پیامدهای اجرای آن را بررسی نموده و مزایا و معایب آن را در مقایسه با روش سنتی تحلیل میکند. یافتهها نشان میدهد که یادگیری معکوس میتواند بسیاری از چالشهای موجود در آموزش تاریخ را کاهش داده و فضایی پویا و تعاملی در یادگیری این درس ایجاد نماید. واژگان کلیدی: یادگیری معکوس، تاریخ، روش سنتی |
| کلیدواژه ها |
| یادگیری معکوس، تاریخ، روش سنتی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |