| بررسی و تطبیق شخصیت پادشاهان و امرا و حکام در حکایات سعدی با سایر متون و نقش آن در آموزش تاریخ با تکیّه بر باب اوّل گلستان سعدی |
| کد مقاله : 1221-6THAHCONF |
| نویسندگان |
|
کامین عالی پور *1، مهدی باقرپور2، حمزه مؤمنی میوله3 1دکترای زبان و ادبیات فارسی 2دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستان، مدرس دانشگاه فرهنگیان لرستان، تهران، ایران، 3دانشجوی دکتری جامعه شناسی، مدرس دانشگاه فرهنگیان لرستان، تهران، ایران، |
| چکیده مقاله |
| باب نخست گلستان سعدی با بهرهگیری از حکایتهای تاریخی، اسطورهای و اخلاقی به توصیف و تبیین شخصیّت پادشاهان و امرا براساس عملکرد آنان بر مبنای عدالت، خرد یا فسادشان در قالب حکایات ادبی می پردازد . پژوهش حاضر با رویکردی تطبیقی با در نظر گرفتن جنبه های ادبی و تاریخی به تحلیل شخصیّتهای پادشاهان و امرای اساطیری و تاریخی چون فریدون، ضحّاک، هرمز، انوشیروان، هارونالرشید و محمود غزنوی (پادشاهان) و همچنین بزرگمهر و حجّاج بن یوسف (امرا) میپردازد. در این بررسی همچنین با استناد به شواهدی از باب اوّل گلستان، نشان داده میشود که سعدی از تضّاد میان عدالت و ظلم و خرد و فساد، به منظور آموزش اصول حکمرانی و تجربه گرفتن از سرگذشت رجال سیاسی به عنوان یک موضوع تاریخی برای تحلیل مسائل ادبی و تعلیمی خود بهره برده است . همچنین با مقایسه مطالب گلستان سعدی با سایر متون اندرزنامه وار که برای پادشاهان و وزرا نوشته شده است ، بیشتر می توان به اهمیّت و ارزش گلستان نسبت به سایر متون صِرف تاریخی پی برد . هدف این مقاله این است که نقش ادبیّات تعلیمی به خصوص آثار سعدی در آموزش تاریخ نشان داده شود و همچنین اهمیّت و ضرورت این تحقیق نشان دادن ارزش و اعتبار این نوع از انواع ادبی است تا بواسطه ی حکایات ادبی به عنوان یک ابزار آموزشی و تربیتی در حوزه ادبیّات تعلیمی و اخلاق بتوانیم به شناخت بهتر و تاثیرگذارتری از مسائل تاریخی نیز دست بیابیم. |
| کلیدواژه ها |
| سعدی، گلستان، شخصیتپردازی، پادشاهان، امرا، تحلیل تطبیقی، آموزش تاریخ. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |