حلقۀ ربعه و نوآوری در تاریخ‌نگاری ادبیات فارسی معاصر: بررسی نقش تاریخی صادق هدایت، بزرگ علوی، مسعود فرزاد و مجتبی مینوی در تحول ادبیات ایران
کد مقاله : 1237-6THAHCONF
نویسندگان
پدرام کاشانی بیرگانی *
دانشگاه شهرکرد
چکیده مقاله
حلقۀ ربعه، متشکل از صادق هدایت، بزرگ علوی، مسعود فرزاد و مجتبی مینوی، یکی از تأثیرگذارترین محافل ادبی ایران در دهه‌های نخست قرن چهاردهم شمسی به شمار می‌رود. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر اسناد تاریخی، خاطرات و آثار منتشرشدۀ اعضای این حلقه، به بررسی نقش تاریخی این گروه در به چالش کشیدن تاریخ‌نگاری رسمی و سنتی ادبیات فارسی می‌پردازد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که حلقۀ ربعه با نقد ادبیات متکلف و مصنوع گذشته، معرفی ادبیات عامیانه و فولکلور ایرانی، ترجمۀ آثار مدرن غربی، و بازخوانی انتقادی متون کلاسیک، زمینۀ تحولی بنیادین در نثر و داستان‌نویسی فارسی را فراهم آوردند. این گروه نه‌تنها در حوزۀ خلق ادبی، بلکه در عرصۀ نظریه‌پردازی و تاریخ‌نگاری ادبی نیز رویکردی نوین ارائه کردند که با سنت دیرینۀ تذکره‌نویسی و تاریخ‌نگاری درباری در تعارض بود. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که میراث فکری و ادبی حلقۀ ربعه، به‌ویژه در زمینۀ نقد ادبی و تاریخ‌نگاری مبتنی بر خردورزی، همچنان در گفتمان ادبی معاصر ایران حضوری فعال دارد و شناخت دقیق این محفل برای فهم تحولات ادبیات معاصر ضروری است.
کلیدواژه ها
ادبیات معاصر،حلقۀ ربعه، تاریخ‌نگاری ادبی، نوگرایی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر