طراحی الگوی پداگوژیک محتوا برای تدریس مفاهیم خلافت و امامت در تاریخ اسلام
کد مقاله : 1254-6THAHCONF
نویسندگان
سید حسین سلیمانی فر *1، محمدعلی پرهیزگار2، علی اصغر سام دلیری3
1دانشجوی کارشناسی رشته آموزش الهیات دانشگاه فرهنگیان پردیس ایت الله طالقانی
2استادیار گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3مدیر گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
این مقاله با هدف تبیین و سازمان‌دهی دانش پداگوژیک محتوا (PCK) در تدریس مفاهیم بنیادین «خلافت» و «امامت» تدوین شده است تا چالش‌های آموزشی و راهکارهای انتقال این مفاهیم پیچیده تاریخی و الهیاتی را به فراگیران واکاوی کند. ضرورت این پژوهش از آنجا ناشی می‌شود که فهم دقیق گسست‌ها و پیوست‌های میان قدرت سیاسی و مرجعیت دینی در تاریخ اسلام، مستلزم رویکردی فراتر از نقل صرف وقایع است و معلم باید بتواند ابعاد انتزاعی کلامی را با وقایع عینی تاریخی پیوند بزند. روش پژوهش در این نوشتار، توصیفی ـ ‌تحلیلی با تأکید بر استخراج استراتژی‌های یاددهی ‌ـ ‌یادگیری از منابع معتبر تاریخی و کلامی و انطباق آن‌ها با نیازهای شناختی دانش‌آموزان است. یافته‌ها نشان می‌دهد که بازتاب الهیاتی این دو نهاد، به‌ویژه در تفاوت دیدگاه‌های مذاهب اسلامی درباره مشروعیت، عصمت و منصوص بودن مقام رهبری، هسته مرکزی فهم تطور تمدن اسلامی را تشکیل می‌دهد و معلمان برای تدریس موفق، نیازمند شناسایی بدفهمی‌های رایج دانش‌آموزان درباره تفاوت کارکردی خلیفه و امام هستند. در نهایت، نتیجه‌گیری می‌شود که تلفیق رویکرد کرونولوژیک (زمانی) در تدریس تاریخ با تحلیل‌های تماتیک (موضوعی) الهیاتی، نه تنها به درک عمیق‌تر فراگیران از تحولات صدر اسلام می‌انجامد، بلکه مبانی هویت مذهبی و اندیشه سیاسی در جهان اسلام را برای آنان شفاف کرده و توانایی نقد و بررسی منابع تاریخی را در آنان تقویت می‌کند
کلیدواژه ها
دانش پداگوژیک محتوا، خلافت و امامت، تاریخ اسلام، تاریخ کلام، مشروعیت سیاسی و مرجعیت دینی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر