بازتعریف دانش پداگوژیک محتوایی آموزش تاریخ در عصر هوش مصنوعی
کد مقاله : 1268-6THAHCONF
نویسندگان
حسین خلیلی *1، شهداد عبداللهی2، محمدرضا رفیعی3
1دانشجوی کارشناسی آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، اردبیل، ایران
2استادیار گروه آموزشی فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه فرهنگیان، اردبیل، ایران
3دانشجوی کارشناسی آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان، البرز، ایران
چکیده مقاله
با پیشرفت‌های اخیر در زمینه هوش مصنوعی، آموزش و یادگیری در حوزه‌های مختلف دستخوش تغییرات بنیادی شده است. آموزش تاریخ نیز از این تحولات مستثنی نبوده و دانش پداگوژیک محتوایی معلّمان تاریخ در این عصر دچار تغییر و تحوّلاتی شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی تجربه زیسته معلّمان تاریخ از تأثیرات هوش مصنوعی بر دانش پداگوژیک محتوایی آن‌ها و تحلیل چالش‌ها و فرصت‌هایی است که این فنّاوری برای معلّمان تاریخ به‌وجود آورده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و پدیدارشناسی تفسیری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل 12 معلّم تاریخ استان زنجان بود که به‌صورت هدفمند و بر اساس اصل اشباع نظری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و بر اساس الگوی شش مرحله‌ای براون و کلارک، با استفاده از نرم‌افزار مکس‌کیودا 2024، تحلیل و کدگذاری شدند. تحلیل یافته‌ها موجب شناسایی سه مضمون اصلی شد: 1) بازتعریف دانش پداگوژیک محتوایی 2) کاربست‌های استفاده از هوش مصنوعی در آموزش تاریخ 3) چالش‌های استفاده از هوش مصنوعی در آموزش تاریخ. نتایج این پژوهش تأکید می‌کند دانش پداگوژیک محتوایی فعلی جوابگوی نیازهای معلّمان تاریخ در عصر هوش مصنوعی نیست و این دانش نیازمند بازتعریف در عصر جدید است. همچنین نتایج نشان می‌دهند هوش مصنوعی باعث کاهش فاصله توانایی‌های فعلی معلّمان تاریخ و توانایی‌های بالقوّه آن‌ها شده است.
کلیدواژه ها
هوش مصنوعی در آموزش، دانش پداگوژیک محتوایی، پدیدارشناسی تفسیری، معّلم تاریخ، بازتعریف نقش.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه شفاهی