آموزش تاریخ محلی و رویکرد چند فرهنگی؛ چشم اندازی برای عدالت آموزشی و بازسازی هویت
کد مقاله : 1288-6THAHCONF (R1)
نویسندگان
مریم حبیبی گندم بان *
دانشجو
چکیده مقاله
آموزش تاریخ محلی در پیوند با رویکرد چندفرهنگی، می‌تواند افق تازه‌ای در نظام آموزشی ایران بگشاید. در حالی‌که محتوای درسی تاریخ مدارس عمدتاً بر روایت‌های کلان، سیاسی و سلسله‌محور تمرکز دارد، تاریخ محلی با تکیه بر تجربه‌های زیسته‌ی جوامع بومی، امکان درک ملموس‌تر و انسانی‌تری از تاریخ ملی را فراهم می‌سازد. گنجاندن این دانش در برنامه‌های درسی، زمینه‌ساز تقویت حس تعلق، شناخت هویت فرهنگی و مشارکت فعال دانش‌آموزان در بازشناسی گذشته و حفاظت از میراث فرهنگی خواهد بود.
از سوی دیگر، آموزش چندفرهنگی با تأکید بر احترام به تفاوت‌ها، پرورش مهارت‌های بین‌فرهنگی و ایجاد فرصت‌های برابر یادگیری، دانش‌آموزان را برای زیستن در جوامع متکثر و جهانی‌شده آماده می‌سازد. این رویکرد، به‌ویژه در جوامعی با تنوع قومی و زبانی بالا، ضرورتی تربیتی، اجتماعی و حتی سیاسی به‌شمار می‌رود.
مقاله حاضر با تبیین مبانی نظری، اهداف و کارکردهای این دو رویکرد، به بررسی موانع ساختاری، محتوایی و فرهنگی موجود در نظام آموزشی ایران می‌پردازد و بر ضرورت بازنگری در سیاست‌های درسی تأکید دارد. همچنین، با تحلیل ظرفیت‌های تربیتی و هویتی تاریخ محلی و آموزش چندفرهنگی، راهکارهایی برای تلفیق مؤثر آن‌ها در برنامه‌های درسی ارائه می‌دهد. هدف نهایی، پرورش نسلی آگاه، ریشه‌دار و مشارکت‌جو است که بتواند در جامعه‌ای چندفرهنگی، با هویتی چندلایه و نگاهی همدلانه، نقش‌آفرین باشد.
کلیدواژه ها
واژگان کلیدی: تاریخ محلی، رویکرد چند فرهنگی، هویت فرهنگی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر