آموزش تاریخ قومیت‌های ایرانی؛ راهی به سوی وحدت ملی در عین کثرت فرهنگی: پویشی جامعه‌شناختی- تربیتی
کد مقاله : 1292-6THAHCONF (R1)
نویسندگان
فرید حجتی *1، زهرا صالحی2، الهه صالحی2، فائزه محقق نیا2
1عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان
2دانشگاه فرهنگیان-مرکز آموزش عالی زینب کبری(س) بروجرد
چکیده مقاله
این مقاله با رویکردی جامعه‌شناختی-تربیتی به واکاوی نقش آموزش تاریخ قومیت‌های ایرانی در تقویت وحدت ملی، در چارچوب پذیرش و احترام به کثرت فرهنگی می‌پردازد. تمرکز اصلی بر این فرضیه است که بازنمایی متوازن، علمی و تعاملی تاریخ، فرهنگ و دستاوردهای تمامی گروه‌های قومی-فرهنگی ساکن فلات ایران در برنامه‌های درسی رسمی و غیررسمی، می‌تواند احساس تعلق خاطر و مشارکت برابر در «ما»ی ملی را تقویت کند. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه‌ای، ابتدا مبانی نظری پیوند آموزش تاریخ، هویت و وحدت ملی را مرور می‌کند. سپس، وضعیت موجود آموزش تاریخ در ایران را از منظر توجه به تنوع قومی مورد نقد اجمالی قرار داده و الگویی تربیتی-جامعه‌شناختی برای گنجاندن تاریخ قومیت‌ها ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش تاریخ مبتنی بر الگوی «وحدت در عین کثرت» می‌تواند از طریق تقویت سرمایه اجتماعی بین‌گروهی، کاهش کلیشه‌ها و پیش‌داوری‌ها، و تعمیق درک مشترک از سرنوشت ملی، به انسجام اجتماعی پایدار کمک نماید. در پایان، راهکارهای عملی برای تحقق این هدف و نیز چالش‌های پیش رو ارائه شده است.
کلیدواژه ها
آموزش تاریخ، قومیت‌های ایرانی، وحدت ملی، کثرت فرهنگی، جامعه‌شناسی تربیتی، هویت ملی.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر